Strijd onder landgenoten

Eind juni is er telkens die eendagswedstrijd waarin enkel landgenoten tegen elkaar mogen strijden: ‘Het nationaal kampioenschap’.
Niet enkel in België, maar ook in Nederland, Frankrijk, Spanje, Italië, Zwitserland, Luxemburg, Rusland,… werd er gereden om die prachtige kampioenentrui een jaartje te mogen aantrekken.

Natuurlijk was ik er dit jaar ook bij in België, meerbepaald te Leuven. Voor 1 keer besloten we om niet met de auto te gaan, maar om eens met een bus mee te gaan. Die vonden we al vlug en op zondagmorgen vertrokken we met de supportersclub van Quickstep die z’n thuisbasis heeft te Wevelgem. Alle ingrediënten voor een leuke wielerdag waren al van ’s morgens vroeg aanwezig: een stralend zonnetje!

Aangekomen te Leuven scheen de zon nog heviger dus het beloofde om een warme dag te worden. Met de teenslippers, korte rok, topje en camera stapte ik de bus af richting parcours. Al snel hadden we gevonden waar de bussen stonden en konden we beginnen met plaatjes te schieten.

Toen de start werd gegeven was het tijd om het parcours eens te bewandelen. Op voorhand wist ik niet echt hoe het parcours liep, maar al snel had ik door dat het een zwaar parcours was.
De eerste beklimming die ik deed (Keizerberg) was al redelijk lastig om als niet getrainde atleet te voet te beklimmen. Na een aantal rondjes zette ik m’n weg voort om de andere beklimming eens te bezichtigen. Aangekomen aan de voet van de Wijnpers plaatste ik me in een bocht om wat foto’s te nemen. Naar boven gaan zag ik toen al niet meer zitten, heel wat volk op de beklimming en veel te warm om nog veel inspanningen te verrichten.


Na een aantal rondjes zette ik m’n weg opnieuw verder richting aankomst of liever gezegd richting de ploegbussen. Op de meeste koersen doe ik niet graag de aankomst. Er staan altijd rijen vol mensen dus je kan toch niets zien. Het is dan plezanter om de blije gezichten te zien van renners in het winnende kamp. Ditmaal was het opnieuw Quickstep die met de bloemen ging lopen. Stijn Devolder won z’n 2de driekleur na Ronse 2007.

Zoals ik in het begin al schreef, werd er niet enkel in België gestreden om de nationale trui. Ook in alle andere landen werd er gereden om een jaartje met die unieke trui te mogen rijden.

Hier een lijstje van de belangrijkste overwinnaars:
- België: Stijn Devolder (Quick Step)
- Denemarken: Nicki Sörensen (Saxo Bank)
- Duitsland: Christian Knees (Milram)
- Frankrijk: Thomas Voeckler (Bbox)
- Groot-Brittannië: Geraint Thomas (Sky)
- Italië: Giovanni Visconti (ISD)
- Luxemburg: Frank Schleck (Saxo Bank)
- Nederland: Niki Terpstra (Milram)
- Rusland: Alexander Kolobnev (Katusha)
- Spanje: Ivan Gutierrez (Caisse d’Epargne)
- Zwitserland: Martin Elmiger (AG2R La Mondiale)

Leren, leren, leren maar toch tijd maken voor ontspanning.

Eind mei betekend in studentenwereld dat het tijd is om alle geziene cursussen te blokken. Voor mij was dit natuurlijk ook zo, maar na enkele dagen blokken begint het toch te kriebelen: ‘Zou ik niet 1 dagje naar de koers kunnen, wat maakt het uit?’

Net zoals vorig jaar viel de Ronde van België in de befaamde blok. Als koersliefhebster kan je niet anders dan eens een kijkje gaan nemen en zo geschiedde. Op 27 & 28 mei ben ik een kijkje gaan nemen naar de starts te Eeklo en Heist. Het is altijd prettig om op weekdagen naar de koers te gaan. Minder volk wat het dus veel makkelijker maakt om de wielrenners te benaderen. Iedereen loopt of fietst er losjes bij dus is het ideaal om unieke plaatjes te schieten.

Natuurlijk is het niet aangeraden om tijdens blokperiodes naar de koers te gaan, maar helaas kan ik het niet laten. Veelal moet dit in het geniep gebeuren, want owee als je plots met enkele ferme tekorten zit. Dan zou het koersplezier snel over zijn…

Achteraf is het best grappig. Eerst ga je in het geniep naar de koers om dan achteraf vast te stellen dat je geslaagd bent voor al je vakken en je eigenlijk nog meer naar de koers kan gaan volgend jaar ;)