NK's

De afgelopen week was het weer zover. Eenmaal per jaar krijgen de wielrenners de kans om Nationaal Kampioen te worden van hun land. Overal ter wereld werd er de afgelopen week gestreden voor een driekleur.
Donderdag (25juni) werden er heel wat tijdritten gereden. Naar de tijdrit heb ik een tijdje uitgekeken, tot ik vernam dat de Schlecks op het laatste moment afgezegd hebben. Ik wist al langer dat Fabian Cancellara niet zou deelnemen aan het Zwitsers kampioenschap tijdrijden, want na zijn winst in De Ronde van Zwitserland had hij afgezegd.

Naar de wegrit keek ik wel uit (die vandaag gereden is). Zelf was ik de volledige dag niet thuis, met andere woorden: 'Geen pc, internet of andere middelen om iets op te vangen van het koersgebeuren.'
Gelukkig bestaat er nog altijd een gsm, dus ik kon mensen raadplegen die mij wel konden helpen. Na wat sms'jes te versturen in de namiddag weet ik met zekerheid dat ik wel de uitslagen zal krijgen.

Enkele minuten voor 6u gaat mijn telefoon. 'Boonen wint! Boonen wint!', hoor ik al roepend aan mijn oor. Eerst wil ik het niet geloven. Met verbasing hoor ik mezelf zeggen: 'Serieus?'
Al vlug krijg ik nog enkele andere berichtjes die het nieuws bevestigen. Wel knap van Tom om zo met de pedalen te antwoorden! Dit is het beste dat een renner kan doen.

Met de uitslag van België alleen was ik dus niet veel. Ik wil weten hoe mijn coureurkes het gesteld hebben. Plots krijg ik een volledige waslijst op mijn gsm met uitslagen van alle andere landen. Vlug overloop ik de namen tot ik plots onderaan volgende namen zie staan: 'CANCELLARA & ANDY SCHLECK!'
Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht die de eerstvolgende uren niet zal verdwijnen. Als ik dan thuis kijk op internet, en vlug surf naar de site van 'The brothers' zie ik staan: 'Andy Schleck wint na een solo van 70km!'
Nu heb ik nog meer respect voor wat mijn coureurke gepresteerd heeft. Als je het mij vraagt zal dat vonken geven in de eerstvolgende Tour de France. Ik kan niet wachten!!!

Hopp Fäbu!!!

Als voorlaatste moest Fabian Cancellara van start gaan in de tijdrit die het verschil tussen winst en verlies zou maken. Op voorhand was het al zeker dat hij de achterstand van 4sec goed zou maken, maar toch blijft het spannend als supporter.
Voor de televisie zit ik met spanning te wachten tot Cancellara vertrekt. Bij mezelf begin ik alweer vlug te denken: 'Hopelijk valt hij niet, anders is al dat afzien voor niets geweest.'

Wanneer hij van start gaat, kan ik niet meteen zeggen of hij wel vlotjes vooruit gaat. Het is wachten tot aan het eerste tussenpunt. Eenmaal aan het 1ste tussenpunt duikt hij al ver onder de best gerealiseerde tijd. Pas dan ben ik ervan overtuigd dat hij het zal halen. Voor Fabian zelf moet het wel een enorme steun zijn om in z'n eigen Bern te rijden. Met duizenden staan de Zwitserse supporters langs de kant om hun held aan te moedigen. Overal langs de wegen zie ik spandoeken: Hopp Fäbu!!!

Razendsnel vliegt Der Fabian over het parcours. Voor ik het wel en goed besef is de tijdrit al voorbij. Tijdens de laatste meters van zijn tijdrit kan Cancellara opgelucht genieten. Met glans wint hij de tijdrit en het algemeen klassement van De Ronde van Zwitserland.
Als hij eindelijk een beetje bekomen is van de zware inspanning, brengen de mensen van de organisatie hem weg naar het tentje. Daar staat vrouw Stefanie met dochter Giuliana te wachten. De emoties volgen al snel, want tot deze dag was het een pechseizoen voor de Olympische tijdritkampioen. Na het opfrissen kan hij als een echte kampioen het podium betreden. Het volk roept luidkeels 1 naam en u kan waarschijnlijk wel raden welke naam dat is...
Zelf ben ik opgelucht dat hij eindelijk opnieuw paraat staat. Het heeft lang geduurt, maar toch ben ik tevreden dat hij zijn oude niveau weer haalt. Overal lees ik reacties van mensen die zeggen: 'Cancellara verdient de zege niet, het parcours was toch uitgetekend zodat hij zou winnen' of 'Het parcours is niet te vergelijken met enkele jaren geleden, veel te zwak qua niveau dus hij moest wel winnen.'
Als ik eerlijk mag zijn, ga ik niet akkoord met deze uitspraken. Het parcours mag dan nog uitgetekend zijn zodat hij zou winnen, het is toch nog altijd aan Cancellara om toch de bergen op te rijden en telkens vooraan te eindigen. Voor mij is hij weldegelijk de verdiende winnaar en niemand kan daar iets aan veranderen!

Het kan niet meer mislopen

Toen ik op 16juni keek naar De Ronde van Zwitserland was Andy mee in de lange vlucht van de dag. Hij heeft zijn zinnen gezet op de gele leiderstrui, want bij de tussensprints neemt hij telkens 3seconden bonificatieseconden. Doordat het peloton te ver weg is, wordt er zeker iemand uit de kopgroep ritwinnaar én dus ook een nieuwe gele trui.
Het wordt een spannende sprint waar uiteindelijk Matti Breschel het haalt. Opnieuw succes voor Saxobank in Zwitserland dus kan ik maar blij zijn. Andy moet ook naar het podium. Meteen denk ik dat hij de leider is doordat hij veel boni's genomen heeft. Even later hoor ik Michel Wuyts zeggen dat Valjavec leider is doordat hij derde was in de sprint. Teleurgesteld blijf ik kijken naar het podium.

De volgende dagen in De Ronde van Zwitserland werd het mij duidelijk dat niet Andy kopman was, maar wel dat ze alles op Fabian Cancellara zetten. Mij niet gelaten natuurlijk want het maakt voor mij niet uit wie er wint. Als het maar iemand van Saxo of Quickstep is.

Iedere dag sprint Cancellara mee om zoveel mogelijk bonificatieseconden te sprokkelen bij de tussensprints. Het valt mij ook op dat hij enorm goed bergop aan het rijden is, mede door de hulp van Fränk en Andy Schleck. Ze staan hem immers altijd bij op de klimmetjes zodat Fabian niet veel tijd verliest. Soms kan hij zelfs meesprinten voor de overwinning. Zo sprokkelt hij ook extra seconden op de streep. Die brengen hem alsmaar dichter in het klassement en bijgevolg ook bij de leiderstrui die hij al mocht dragen.

Vandaag (20juni) was de zwaarste etappe, een rit met aankomst bergop. Met een bang hart wacht ik de uitslag van de rit af. Er is een dernycriterium dat voor mijn deur passeert dus moet ik foto's maken voor www.cyclingview.be. Daardoor kan ik niet kijken naar De Ronde van Zwitserland. Rond 6u moet ik toch eventjes naar binnen gaan kijken, ik hou het niet langer vol. Naar mijn grootste verbasing is de bergrit al gedaan. Vlug kijk ik naar de laatste meters en ik zie dat Cancellara derde geworden is. Dit keer ga ik met een blij gezicht opnieuw naar buiten, want hij staat 2de in het klassement op 4seconden. Ik denk bij mezelf:'Morgen kan het niet meer mislopen. Hij zal de slottijdrit winnen en de ronde van zijn eigenste Zwitserland bijschrijven op z'n palmares.'

Terug van weggeweest

Vandaag is de Ronde van Zwitserland gestart met een proloog in Liechenstein. Deze ronde is voor velen de laatste rittenwedstrijd om op te bouwen naar dé Tour de France. Deze keer ben ik wel tevreden met het deelnemersveld, want al mijn favo's starten hier. Saxo start hier met de broertjes Schleck en Fabian Cancellara en bij Quickstep rijdt Weylandt mee.
Ik heb wel nog altijd examens, maar voor deze ronde zal ik toch iedere dag tijd vrijmaken. Het gebeurt niet veel dat al mijn favo's dezelfde wedstrijd rijden.

Vandaag was er dus de proloog. Het begint altijd te kriebelen in mijn buik tijdens een proloog omdat dit dé specialiteit is van Cancellara. Trouwens, ik vind tijdrijden een super discipline. Enorm fascinerend om te kijken wie er al dan niet onder de beste tijd kan duiken.
Ik had wel een dubbel gevoel, na zijn toch wel flop-seizoen weet ik niet echt wat ik van hem kan verwachten. Ik weet wel dat hij super gemotiveerd is om zich te bewijzen, want de plaatsjes in het Tourteam zijn duur én hij rijdt in zijn thuisland.

Wanneer hij van start gaat, zijn mijn ogen gericht op het televisiescherm. Geen moment wijken mijn ogen af van het beeld. In het begin tonen ze hem niet veel, komaan regie Fabian Cancellara is wel aan het rijden hé! Gelukkig schakelen ze al vlug over naar Der Fabian en tonen ze hem geregeld in beeld. Als hij aan het tussenpunt passeert ben ik al zeker dat hij gaat winnen. Hij gaat ruim onder de tussentijd van Klöden en verzwakken in een tijdrit zal echt niet gebeuren.
Als hij dan in de laatste rechte lijn komt is het genieten voor mij. Uiteindelijk duikt hij 22seconden onder de tijd van Andreas Klöden. Er moeten wel nog enkele renners finishen, maar deze vormen niet echt een bedreiging meer.
Fabian Cancellara wint dus na een rot voorjaar zijn 2de van het seizoen. Na winst in de proloog van de Ronde van Californië (waar hij met koorts reed), wint hij ook de proloof in de Ronde van Zwitserland. Hij wordt zo ook eerste leider, maar met morgen een pittige etappe met enkele klimmetjes vrees ik dat hij meteen leider af zal zijn. Fabian zelf zegt wel dat hij er alles aan zal doen om de gele trui te verdedigen.

Geen media-aandacht

Na de massale belangstelling van de pers in Gullegem zijn er koersen die praktisch geen aandacht krijgen. Op woensdag 4juni is de Ronde van Luxemburg gestart. Veel mensen volgen de kleinere rittenkoersen niet. Ik normaal gezien ook niet, maar deze in Luxemburg wel doordat de Schlecks hier starten. Het is immers hun thuisronde dus willen ze zeker en vast iets bewijzen. Jammergenoeg kan je deze wedstrijd nergens op televisie volgen, enkel een live-ticker op internet.
Als start volgt er woensdagavond een openingsproloog. Ik hoop dat Andy en Fränk niet veel tijd verliezen tegenover de betere tijdrijders want als ze kans willen maken op eindwinst kunnen ze iedere seconde goed gebruiken. Fränk rijdt een vrij goede proloog en verliest slechts 10seconden op 1ste leider Rast. Andy kan ook niet klagen want hij verliest 13seconden. Voorlopig geen vuiltje aan de lucht.De volgende etappe op 5juni had aankomst in Mondorf-Les-Bains, thuisstad van de Schlecks. Ze hadden hier graag beide gewonnen, jammergenoeg eindigt de etappe op een massasprint en zijn de broertjes kansloos. Eigenlijk ben ik blij dat ze zich niet mengden in de sprint , want straks vallen ze en kunnen ze niet deelnemen aan de Tour.

De volgende dag ben ik wel benieuwd naar de uitslag van de etappe. Er zat immers een klimmetje in de plaatselijke ronden dus hier kon er wel eens iets gebeuren. Rond 5u kijk ik op sporza.be waar ik met verrassing lees dat Andy wint! De uitslag ziet er echter raar uit, het lijkt erop dat Andy een sprint gewonnen heeft van een kopgroep met 8renners. Meteen denk ik: 'Andy die een sprint wint, dat is onmogelijk!' Al vlug lees ik op het quickstepforum: 'Die zege kreeg hij zeker cadeau van ploegmaat Breschel die 2de werd.'

Het klinkt erg ongeloofwaardig dus toch maar even kijen op de homepage van saxobank. Daar wordt alles snel duidelijk. Andy had een klein gaatje tijdens de afdaling van de laatste helling en kon juist zijn voorsprong houden tot op de meet. Door zijn winst komt Andy 5de in het algemaan klassement op 8seconden. Fränk schuift ook enkele plaatsen op en is nu 8ste op 10seconden. Het ziet er alsmaar beter uit om het algemeen klassement te winnen.

De zaterdagetappe was de koninginne-etappe met een hele hoop klimmetjes. Zowel Andy als Fränk wilden hier een nummertje opvoeren. Na deze etappe zou het duidelijk worden wie het eindklassement zou winnen. Iedereen dacht natuurlijk dat Andy zou aanvallen want hij stond natuurlijk bestgeplaatst in het klassement.


Na het volgen op twitter werd ik ongeduldig. De laatste melding kwam: 'Nog 1000m voor F. Schleck (die in de aanval getrokken was op 2km van de streep)'.
Deze melding bleef wel heel lang staan. Na 5minuten nog altijd geen nieuwe melding. Een simpele kilometer kan toch geen 5minuten duren? Dan maar gaan kijken op het Saxobankforum, daar zal er wel staan wie wint. Uiteindelijk wint Fränk de etappe en wordt hij leider! Natuurlijk ben ik superblij want morgen kan het niet meer mislopen. Zonder ongelukken wordt hij de eindwinnaar van zijn thuisronde.

Vandaag kwam dan het verlossende bericht dat eigenlijk wel te verwachten was. Iets na 4uur krijg ik een nieuwsbrief van Saxo in mijn mailbox: 'Matti Breschel wint de laatste etappe - Fränk Schleck is eindwinnaar.'
Ik kan alleen maar besluiten dat ik een heerlijke week achter de rug heb. Eerst wint Wouter in Gullegem waar ik zelf bij ben, dan wint Andy een etappe, de dag daarna wint Fränk een etappe en de dag daarna is hij eindwinnaar. Ik heb een prachtige koersweek beleefd en dit geeft me moed en motivatie om verder te leren want dat moet tegenwoordig ook gebeuren.

De rentree

Vandaag was het zover: 'Tom Boonen begint met koersen in Gullegem.'
Aan het startpodium hoor ik overal de naam Boonen weerklinken: 'Waar is Tom? Zou hij wel komen?'
Natuurlijk zal Boonen komen, geef hem toch eens tijd. Ik wist al op voorhand dat hij als allerlaatste zou komen.
Eindelijk, daar komen de eerste quicksteprenners tevoorschijn. Iedereen staat met camera in de aanslag om toch 'God' op foto te kunnen vastleggen. Nergens kon je de mediamannen zien maar plots komt quickstep en met tientallen komt de pers post nemen voor het podium. Alle fans beginnen te roepen dat ze plaats moeten maken, maar de pers verschuift geen centimeter. Als de laatste ploeg het podium opkomt weerklinkt alleen de naam Tom Boonen. De rest telt even niet mee, allen staan ze in de schaduw van Vlaanderens held. Terwijl de ploeg van het podium verdwijnt, blijft Tom in de schijnwerpers staan. Wel kan er nog juist iemand van de organisatie Stijn Devolder tegenhouden, want de renner die 2 maal de Ronde van Vlaanderen won mag ook wel eens vermeld worden voor het publiek.

Over naar de wedstrijd. Ik neem ergens plaats langs het parcours en zie dat ik minuut na minuut rood begin te worden. Dit vind ik echter niet erg, als ontspanning volg ik koers, ben ik buiten en geniet ik voor de volle 100% van een prachtige wedstrijd. Naarmate de koers vordert begin ik toch wat te denken aan een mogelijke winnaar: 'Zou Quickstep de kaart van Tom trekken of is het voor iemand anders binnen de ploeg?' Stiekem hoop ik dat Wouter Weylandt wint, het zou immers de eerste keer zijn dat ik 'live' een overwinning van hem meemaak.

De beslissende ronde, alles komt in de laatste 5km samen en er zal gespurt worden voor de overwinning. Meteen denk ik: 'Het zal voor Tom Boonen zijn! Geen enkel haar op mijn hoofd denkt dat quickstep Wouter zal laten spurten.'
Door de speakers hoor ik dat de renners in de laatste bocht zijn, het zal close worden. Dan hoor ik: 'Wouter Weylandt wint!'

Dolgelukkig schreeuw ik het uit, natuurlijk een mooie foto van Wouter maken en dan mezelf reppen naar het podium. Ondertussen vlug een telefoontje plegen om de mensen op de hoogte te brengen die niet konden komen.

Als wouter staat te glunderen op het podium wordt het toch even stil in mijn hoofd. Ik geniet ten volle van de prachtige winst en probeer na het podium nog eventjes Wouter te spreken. Ik wens hem proficiat en vraag nog vlug een foto. Hij straalt, glundert en mijn dag kan niet meer stuk!