De schattigste kindjes

Ik ben altijd al weggeweest van kinderen, daarom dat ik waarschijnlijk ook gekozen heb voor een studierichting waar ik in contact kom met jonge kinderen (nl. kleuteronderwijzeres). Natuurlijk is en blijft dit een wielerblog, dus weg met dat studiegedoe en verder schrijven over wielrennen.

Deze post is voor sommigen misschien wat raar, want waarom begon ik nu juist over kinderen?
Dit jaar kreeg het leven van Fränk Schleck een nieuwe wending. Hij is voor het eerst papa geworden van een dochter: Leea Schleck.
Wat speciaal is aan de geboorte van de kleine spruit, is dat ze net op de verjaardag van haar vader geboren werd. Een speciaal geschenk voor papa Schleck als je het mij vraagt. Vooral de eerste jaren zal het leuk zijn, maar naarmate Leea ouder zal worden zal zij het waarschijnlijk niet meer zo leuk vinden ;p

Natuurlijk was ik ook wel benieuwd hoe die kleine Schleck eruit zag, maar nergens verschenen er foto’s. Tot er plots een klein bericht verscheen op de officiële site van Fränk Schleck. Na lang wachten verscheen de eerste foto van de kleine prinses.

Niet enkel Fränk Schleck heeft een dochter, zowat het halve peloton heeft wel 1 of meerdere kinderen en dit jaar zag ik zelf zo’n schattig kind.
Na de Tour is het jaarlijkse gewoonte om enkele criterium af te schuimen en dit jaar bezocht ik Aalst, Roeselare, Sint-Niklaas en Wilrijk. Op de eerste 3 genoemde criteriums stond 1 van mijn favorieten aan de start: ‘Her Fabian Cancellara.’

Het is altijd leuk om criteriums te doen, vooral als 1 van je favorieten aan de start staat. In Roeselare was het heel erg rustig waar de renners toekwamen met de auto dus tijd genoeg om eens te poseren naast de keizer van het voorjaar. Wat me vooral verraste was die andere auto die ook mee was met Fabian. Z’n vrouw en dochter waren namelijk een weekje in België om samen wat te genieten van echtgenoot en vader.

Voor mij was het echt leuk om Giuliana eens in het echt te zien, want een foto is niet hetzelfde als iemand voor je neus te zien staan.
Ik weet wel dat de koers niet gaat om de kindjes van de renners, maar voor mij was het wel een unieke kans om ook eens een unieke foto te maken van haar langs het parcours.
U kunt het resultaat hier zien en zeg nu zelf: ‘Is ze niet schattig?’

De Tour van de 31 seconden

Het best kan ik iets neerpennen laat op de avond. Het is nu iets na 12ven en nog altijd zit ik te denken wat ik over de Tour van 2010 moet zeggen. Al enkele dagen kon ik al die tourverhalen laten bezinken en nu is het eindelijk tijd om toch eens iets neer te schrijven.
Hier mijn visie over Le Tour de Saxobank.

Het begon uitstekend voor Saxobank. Zoals gewoonlijk won Fabian de proloog en haalde hij zo de gele trui binnen voor enkele dagen, maar speelde die kwijt door vastberaden te wachten op de Schlecks in de rit naar Spa. Daarna kwam de gevreesde rit naar Roubaix. De klassementsmannen konden hier de Tour niet winnen, maar wel verliezen. Enigszins gebeurde dat ook voor 1 iemand, namelijk Fränk Schleck. Gevallen in het begin van een kasseistrook, sleutelbeen op 3 plaatsen gebroken. Conclusie: opgave na amper 4 ritten dus ook een goed klassement dat in de mist opgaat. Maar life goes on en Andy won daarna een etappe die hij opdroeg aan z’n broer.

Nog wat later mocht Andy z’n eeuwige witte trui inruilen voor een nieuw geel shirt. Eindelijk, die langverwachte eerste gele trui voor de jongste Schleck. Een jongensdroom die voor hem uitkomt en ook een beetje de droom van iedere supporter.

De dagen erna zag het er nog altijd rooskleurig uit of is het eerder geelkleurig, maar alles veranderde door dat ene stom schakelakkefietje. Boem pets! Zo snel was het gebeurd. Ketting eraf en meteen was het geel weg. Natuurlijk kan je hier uren over discussiëren: ‘Moest Contador inhouden omdat de gele trui mechanische pech had? Had Andy Schleck kunnen wegrijden zonder die ketting om zo z’n voorsprong uit te bouwen?’
Maar koers is en blijft koers en pech hoort nu eenmaal bij de job. Eindconclusie van de rit: 8seconden achterstand op contador of anders geformuleerd: ‘ 31 seconden voorsprong weg + 8 extra seconden erbij’. Dit maakte een totaal van 39 seconden verlies in die rit.

Nou veel maakt het niet uit. In de laatste bergetappes daagden dee 2 gedoodverfde favorieten elkaar nog een beetje uit, maar echte oorlog krijgen we niet meer te zien. Niemand kan de andere eraf fietsen dus wordt alles beslist in de ene lange tijdrit. Iedereen had op voorhand al gezegd dat Contador met gemak minuten zou pakken, maar Schleck junior legde hem toch aardig het vuur aan de schenen. Helaas mocht het niet zijn en hoe ironisch het ook mag zijn, verliest Andy Schleck wel geen 31 seconden in die tijdrit...

Niemand kan ooit zeggen wie de tour had gewonnen moest die ketting het gehouden hebben, maar ik heb alvast enkele conclusies voor mezelf gemaakt:
- De Tour van volgend jaar wordt nog spannender, want dan krijgt Andy nog meer steun dan dit jaar in de bergen van broer Fränk.
- Andy heeft bewezen (wat ik al lang wist) dat hij een behoorlijke tijdrit in de benen heeft, ondanks de kritieken die hij altijd hierover krijgt!