De week na de Tour is het al enkele jaren héél druk voor mij. Niet enkel door de talrijke Natourcriteriums, maar op hetzelfde moment wordt ook de Ronde van Wallonië gereden (cfr. TRW). Voor mij wil dit dus zeggen dat ik een tijdje op voorhand toch al moet beslissen waar ik precies wil gaan kijken.
Dit is echter niet zo makkelijk, want de deelnemers voor de criteriums worden pas op het laatste moment bekend gemaakt. Voorlopig heb ik wel een heel lijstje opgesteld met koersen die ik wil doen, maar of ik ze allemaal kan doen blijft momenteel nog een groot vraagteken?
Wat ik wel al weet, is dat ik op dinsdag en woensdag (26/27 juli) naar TRW ga. Dit komt voornamelijk omdat ik niet wil meedoen aan de commercialisering van de wielersport. Ik zal nooit, maar dan ook nooit betalen om naar een wielerwedstrijd te gaan kijken. De criteriums die op deze data verreden worden (Roeselare en Peer) zijn te betalen, dus ik ga alvast niet!!
Dit is ook dezelfde reden dat ik dit jaar niet naar het BK ben geweest. Ik vind het echt erg als je moet betalen om renners te zien. Velen onder jullie zullen waarschijnlijk denken: 'Ah, voor die 1ne keer. Je ziet de renners toch veel passeren?'
Mij maakt het niet uit hoeveel keer ik de renners zie per wedstrijd, ik wil gewoon plezier hebben. Ik kan niet tegen al dat VIP-gedoe. Deze mensen kiezen er zelf voor om te betalen voor een 'speciale' behandeling, maar als toeschouwer wil je gewoon genieten van de koers en ik vind persoonlijk dat je daar dan niet voor hoeft te betalen.
dinsdag 19 juli 2011
woensdag 13 juli 2011
De droom die werkelijkheid werd voor Wouter
Zoals het een trouwe fan betaamt, heb ik de afgelopen jaren gespendeerd aan het verzamelen van krantenknipsels en wielrenartikels van mijn favorieten (Wouter Weylandt, Fabian Cancellara en de broertjes Schleck). Deze artikels bewaar ik in mappen per jaar, met plastiekjes zodat ze geen schade kunnen oplopen. Bij elke koers zoek ik een artikel op internet en daarbij komen alle artikels per datum (deze worden ook opgekleefd bij de desbetreffende artikels). Ik schrijf dit berichtje, omdat ik de laatste weken met niets anders nog bezig ben. Ik heb een enorme achterstand en moet er eens nodig werk van maken om alles op punt te stellen.
Toen ik mijn mappen vorig jaar aan enkele kennissen en vrienden liet zien dan reageerden ze spontaan: 'Dat is gewoon gekkenwerk! Elk klein artikelke knipte gij dus uit!'
Waarop ik volmondig antwoordde: 'Tuurlijk! Hun naam moet er nog maar in voorkomen en ik moet dat artikel hebben. Maakt niet uit of het groot of klein is. Elk artikel is waardevol.'
Sommige mensen zullen niet begrijpen hoe waardevol deze mappen zijn voor mij, tenslotte zijn het toch maar stomme krantenknipsels...Maar voor mij betekenen deze krantenknipsels nu heel veel! Sinds de dood van Wouter ben ik echt superblij dat ik zoveel heb bijgehouden, want nu kan ik al deze unieke artikels en ervaringen nog eens herbeleven. Ik kan hier zoveel foto's posten van artikels uit m'n woutermappen, maar dit 1ne artikel uit de Cyclosprint wou ik toch met jullie delen:
Wouter droomde er al jaren van om eens De Ronde te mogen rijden. En nee, het is niet de Tour die hij wou zeggen...Wouter wou al jaren bij Quickstep de Ronde van Vlaanderen rijden, maar in zo'n ploeg krijg je niet zomaar dat plaatsje in die selectie. Bij Leopard echter wist hij al van in het begin dat hij z'n droom mocht waarmaken. Hij zou naast Fabian Cancellara z'n Ronde debuut maken. Het klinkt misschien stom, maar als er hier ook maar 1 iemand van Leopard een kijkje komt nemen, geef dan deze boodschap even door ;) Jullie hebben de droom van Wouter waargemaakt door hem die Ronde toch 1x te laten rijden. Bedankt!!!
En nog dit bericht voor alle andere lezers: Als je ergens nog een oude sportkrant hebt liggen, die je toch wil meegeven met het papier, doe dit dan niet. Contacteer mij eventjes op dit adres: lindsaytjuuh@hotmail.com
Vermeld dat het om een krant gaat, want ik ben er zeker van dat ik nog niet alle artikels over Wouter heb. Ik zou dan ook graag mijn mappen verder aanvullen, niet omdat Wouter er niet meer is, maar omdat ik als fan niets anders meer kan doen dan hem herdenken zoals hij was: spontaan, goedlachs en altijd bereid om wat tijd vrij te maken voor een korte babbel!
Waarop ik volmondig antwoordde: 'Tuurlijk! Hun naam moet er nog maar in voorkomen en ik moet dat artikel hebben. Maakt niet uit of het groot of klein is. Elk artikel is waardevol.'
Sommige mensen zullen niet begrijpen hoe waardevol deze mappen zijn voor mij, tenslotte zijn het toch maar stomme krantenknipsels...Maar voor mij betekenen deze krantenknipsels nu heel veel! Sinds de dood van Wouter ben ik echt superblij dat ik zoveel heb bijgehouden, want nu kan ik al deze unieke artikels en ervaringen nog eens herbeleven. Ik kan hier zoveel foto's posten van artikels uit m'n woutermappen, maar dit 1ne artikel uit de Cyclosprint wou ik toch met jullie delen:
En nog dit bericht voor alle andere lezers: Als je ergens nog een oude sportkrant hebt liggen, die je toch wil meegeven met het papier, doe dit dan niet. Contacteer mij eventjes op dit adres: lindsaytjuuh@hotmail.com
Vermeld dat het om een krant gaat, want ik ben er zeker van dat ik nog niet alle artikels over Wouter heb. Ik zou dan ook graag mijn mappen verder aanvullen, niet omdat Wouter er niet meer is, maar omdat ik als fan niets anders meer kan doen dan hem herdenken zoals hij was: spontaan, goedlachs en altijd bereid om wat tijd vrij te maken voor een korte babbel!
maandag 4 juli 2011
Voor Wouter
Een dag na winst in de ploegentijdrit, mag Garmin-Cervélo opnieuw de champagne ontkurken. De eerste massasprint in de Tour is een feit en eindelijk wint Tyler Farrar z'n eerste rit ooit in Frankrijk.
Meteen wist ik wat Tyler zou doen als hij de streep voorbij ging komen.
De vingertjes gingen de lucht in en vormden een 'W'. Velen onder jullie zullen misschien denken: 'Huh? Een 'W'... Wat een stom zegegebaar is dat nu weer?'
Wel voor veel wielerliefhebbers betekent die 'W' héél veel. Dit geldt trouwens ook voor mij.
Voor wie het nog niet door heeft, die 'W' verwijst natuurlijk naar Wouter Weylandt. Elke dag blijft het moeilijk om hiermee om te gaan. Ik moet steeds tegen mezelf zeggen: 'Wouter is er nier meer'. Ik kan het nog altijd niet geloven. Als ik 's morgens opsta, dan denk ik aan Wouter. Kruip ik 's nachts in m'n bed, dan denk ik weer aan hem. Het lijkt allemaal zo irreëel.
Waarschijnlijk denk Tyler ook elke dag aan Wouter. Tijdens het sprinten, denkt een sprinter maar aan 1 dingen. Namelijk: 'Ik moet die sprint winnen!' Maar ik ben ervan overtuigd dat die vingertjes automatisch volgden. Hij zal geen moment gedacht hebben: 'Oei! Ik moet snel mijn vingers in de lucht stoppen'.
Meteen wist ik wat Tyler zou doen als hij de streep voorbij ging komen.
De vingertjes gingen de lucht in en vormden een 'W'. Velen onder jullie zullen misschien denken: 'Huh? Een 'W'... Wat een stom zegegebaar is dat nu weer?'
Wel voor veel wielerliefhebbers betekent die 'W' héél veel. Dit geldt trouwens ook voor mij.
Voor wie het nog niet door heeft, die 'W' verwijst natuurlijk naar Wouter Weylandt. Elke dag blijft het moeilijk om hiermee om te gaan. Ik moet steeds tegen mezelf zeggen: 'Wouter is er nier meer'. Ik kan het nog altijd niet geloven. Als ik 's morgens opsta, dan denk ik aan Wouter. Kruip ik 's nachts in m'n bed, dan denk ik weer aan hem. Het lijkt allemaal zo irreëel. Waarschijnlijk denk Tyler ook elke dag aan Wouter. Tijdens het sprinten, denkt een sprinter maar aan 1 dingen. Namelijk: 'Ik moet die sprint winnen!' Maar ik ben ervan overtuigd dat die vingertjes automatisch volgden. Hij zal geen moment gedacht hebben: 'Oei! Ik moet snel mijn vingers in de lucht stoppen'.
zaterdag 2 juli 2011
Het circus
Vandaag is het eindelijk zover. Le tour de France gaat opnieuw van start. Het grootste wielercircus van de wereld trekt zich opnieuw op gang en duizenden kijkers over de hele wereld zullen weer voor hun tv-scherm gekluisterd zitten.

En ja hoor! Ik geef het toe. Ook ik ben 1 van die duizenden die elke dag vol spanning zal kijken naar elke rit. Of het nu sprint, tijdrit of klimmertjes dag is, elke rit moet gereden worden en iedereen kan dan ook winnen. Dat is het spannendste en leukste aan deze sport, je kan nooit voorspellen wie er zal winnen.
Velen denken dat ze al een paar etappezeges mogen invullen, net zoals de rit van vandaag. Gilbert wordt gezien als de enige renner die deze etappe kan en zal gaan winnen. Ik denk daar toch wat anders over, want een koers moet nog steeds gereden worden. Als de winnaar al op voorhand geweten is, waarom dan nog kijken??
Hetzelfde geldt voor de mogelijke tourwinnaar. Voor pakweg 90% van de kijkers is meneer Contador nu al de grote winnaar van de Tour. Opnieuw ga ik hier niet mee akkoord. Ik ben er stevast van overtuigd dat Andy Schleck deze keer zal winnen, want anders zou ik niet meer moeten kijken...

En ja hoor! Ik geef het toe. Ook ik ben 1 van die duizenden die elke dag vol spanning zal kijken naar elke rit. Of het nu sprint, tijdrit of klimmertjes dag is, elke rit moet gereden worden en iedereen kan dan ook winnen. Dat is het spannendste en leukste aan deze sport, je kan nooit voorspellen wie er zal winnen.
Velen denken dat ze al een paar etappezeges mogen invullen, net zoals de rit van vandaag. Gilbert wordt gezien als de enige renner die deze etappe kan en zal gaan winnen. Ik denk daar toch wat anders over, want een koers moet nog steeds gereden worden. Als de winnaar al op voorhand geweten is, waarom dan nog kijken??
Hetzelfde geldt voor de mogelijke tourwinnaar. Voor pakweg 90% van de kijkers is meneer Contador nu al de grote winnaar van de Tour. Opnieuw ga ik hier niet mee akkoord. Ik ben er stevast van overtuigd dat Andy Schleck deze keer zal winnen, want anders zou ik niet meer moeten kijken...
Abonneren op:
Reacties (Atom)