Long time no see

Long time no see...

Deze zin zal mij na vandaag nog lang bij blijven.
Eindelijk was het vandaag zover, na zo'n 9 maanden wachten zou ik hém terug zien.

Even terug gaan in de tijd...

In januari ontdekte ik dat Jonas Aaen Jorgensen niet meer voor Saxobank zou rijden dit jaar, maar wel voor Riwal Cycling Team. Ik wist op voorhand dat ik hem niet veel zou zien, dus keek ik constant op de site van Riwal tot ze eens in de buurt zouden rijden. Dit jaar reden ze al in Nederland de Olympia Tour, maar omdat ik dan moest werken kon ik niet gaan kijken.

Vandaag was het dan eindelijk zover, Riwal zou deelnemen aan de Ronde van Zeeland Seaports. Een wedstrijd in Nederland die tussen Terneuzen en Goes werd gereden. Ik heb zo verlangd naar de dag wanneer ik hem terug zou zien. Niet enkel was het een speciale dag omdat ik Jonas terug zou zien, maar dit is ook de eerste wedstrijd waarbij Nilo (cfr. mijn Chowchow pup) een volledige dag meemocht in de auto en naar de koers.

Aangekomen in Terneuzen was het lang wachten tot we enig teken van leven zagen van Riwal. Heel wat ploegen stonden al klaar aan de start met hun auto's, bussen, campers,... maar nergens iets met oranje te zien.

Toen ze uiteindelijk toekwamen met een materiaalwagen en 2 auto's moest ik nog langer wachten, want de renners kwamen per fiets naar de start. Toen ik eindelijk de speaker iets hoorde omroepen werd het duidelijk voor mij dat ze eerst gingen tekenen op het podium. Daarna was het eindelijk zover en kwamen ze naar de auto's.

Toen Jonas mij zag dan zei hij meteen 'Long time no see'. Ik kreeg een knuffel, ging op de foto en dan zag hij Nilo. Hij was meteen geïnteresseerd en vroeg hoe hij heette. We sloegen nog en babbeltje en mijn dag kon niet meer stuk!

Ik moest wel 9 maanden wachten tot ik Jonas terug zag, maar het wachten was zeker en vast de moeite waard. Het was ook super dat Alex Rasmussen meedeed voor Riwal. Het was minstens even lang dat ik hem nog gezien had, alhoewel ik Alex wel tijdens de winter enkele zesdaagsen zag rijden.

Stiekem vermoed ik wel dat Jonas en Alex doorhadden dat ik speciaal voor hen was gekomen...

Ik heb dus een fantastische dag achter de rug, maar ik moet mij erbij neerleggen dat ik hem nog zelden zal zien. Jonas rijdt nu eenmaal bij een kleine continentale Deense ploeg en zij rijden voornaamlijk wedstrijden in Denemarken. Pech voor mij natuurlijk, maar ik koester wel de weinige momenten dat ik hem zal zien!

Gullegem koerse

Gullegem koerse vind traditioneel plaats op een dinsdag. Ik had geluk dat ik niet moest werken, dus kon ik een kijkje gaan nemen. Voor de eerste maal is het de organisatie gelukt om Fabian Cancellara aan de start te krijgen. Natuurlijk kon ik dit niet aan mij voorbij laten gaan dus ik moest en zou gaan kijken.

Ik had wel een klein probleempje dat uiteindelijk geen probleem leek te zijn...
Op zaterdag 31 mei ging ik mijn puppy halen. De eerste dagen dat je een pup in huis haalt dan moet je hem vooral laten wennen een z'n nieuwe omgeving. Natuurlijk wou ik naar Fabian gaan kijken dus Nilo moest na 3 dagen al mee naar de koers.

Op voorhand wist ik totaal niet waaraan ik mij mocht verwachten. Zou hij de hele tijd actief zijn?, Zou hij de hele tijd slapen?, Zou ik hem de hele dag moeten dragen?, Kon ik nog wel foto's nemen als ik voor hem moest zorgen? ,...

Al bij al viel de eerste koers met Nilo goed mee. Gullegem is niet ver rijden met de auto dus dit vond hij al niet erg. We vertrokken ook maar tegen de middag dus in de voormiddag was hij nog de hele tijd thuis. We moesten ook niet de hele dag van plaats naar plaats rijden dus eigenlijk was er niet veel stress gekoppeld aan deze namiddag.

Ook de weergoden waren ons goed gezind. Niet te warm, af en toe een beetje regen die voor afkoeling zorgde en natuurlijk kon ik ook rekenen op mijn allerliefste mammie die mee was om af en toe eens voor Nilo te zorgen. Zo kon ik ook enkele foto's maken. Niet zoveel als ik anders gewend ben, maar iets is nog steeds beter dan niets!



Mijn eindconclusie is dat Nilo het snel gewoon was om te vertoeven op Gullegem koerse én hij is populair bij veel koersliefhebbers. Ik hoorde constant: 'Kijk eens daar', 'Zo schattig', 'Mag ik er eens aankomen', 'Wat een teddybeertje',...