vrijdag 23 november 2012

Wachten, wachten, wachten

Wat kan wachten lang duren als je zo hard naar iets verlangt. Ondertussen is het al bijna 2 maanden geleden dat ik nog naar de koers ben geweest. Ik moet toegeven dat er veel momenten zijn dat ik er niet naar verlang, maar soms zijn er momenten dat ik het verdomd hard mis. Dan denk ik bij mezelf: 'Zou ik niet eens gewoon richting Oudenaarde trekken? Heel eventjes maar... Gewoon ergens een rustig plekje in Oudenaarde en omstreken zoeken waar ik herinneringen kan ophalen.'

Misschien klinkt dit heel stom, maar ik ben toch van plan om het eens te doen. Gewoon op m'n eentje, niemand die het hoeft te weten, niemand die me stoort, niemand die me ziet, alleen ik en de tijd.

Al is het maar voor even, gewoon weg zijn van de wereld en nergens aan hoeven denken. Gewoon luisteren naar de natuur, zou het niet gewoon zalig zijn. Geen zorgen, niet piekeren, nergens over nadenken,...

...alleen rust...

woensdag 3 oktober 2012

Mijn laatste van het seizoen

Gisteren was waarschijnlijk mijn laatste koers van dit wielerseizoen. Het afgelopen jaar is voorbij gevlogen en ik heb weer heel veel leuke momenten beleefd.

In 2011 leerde ik Robert Wagner kennen tijdens Kuurne-Brussel-Kuurne. Doordat hij bij Leopard reed en Wouter ook, leerde ik hem geleidelijk aan kennen. Vooral omdat ze beiden bijna hetzelfde programma hadden.

Sinds de dood van Wouter ben ik steeds naar de koers blijven gaan en bleef ik ook steeds voor dezelfde ploeg supporteren. Doordat Fabian, Andy en Fränk nog steeds bij Leopard reden, bleef ik deze ploeg natuurlijk volgen. Daardoor zag ik ook nog veel Robert, want steeds als Leopard meedeed dan ging ik natuurlijk post vatten aan de bus. Hoe meer ik dus naar Leopard ging, hoe beter ik Robert leerde kennen.

Sinds dit jaar volg ik hem nog steeds. Hij geeft me een beetje hetzelfde gevoel als dat Wouter me gaf toen ik naar de koers ging. Ik heb altijd gezegd dat ik geen vervanger voor Wouter wou, want niemand kan het verlies van Wouter zomaar opvullen.

Doorheen de jaren heb ik heel wat meegemaakt door de koers en ondanks alles voel ik nu opnieuw hetzelfde als in het begin. Ik beleef nu gewoon weer veel leuke momenten en eindelijk heb ik opnieuw gevonden waarom ik in het begin naar de koers ben beginnen gaan :)

maandag 1 oktober 2012

4 daagse

De Franco-belge is juist gedaan en ja hoor we waren weer van de partij!
Donderdag deed ik enkele tussenpunten en de finish, maar vanaf vrijdag kon ik 3 volledige dagen naar de koers trekken.

De afgelopen 4 dagen zijn gewoon voorbij gevlogen. Je bent de hele tijd op de baan en voor je het weet sta je al aan de finish. Hier al enkele foto's van de Franco-belge, al was het niet gemakkelijk om er een paar te selecteren. De rest zal volgen op onderstaande website! Voorlopig staan de foto's tot Gent-Wevelgem 2012 er al op, maar ik ben volop bezig met bekijken, selecteren en online plaatsen!

https://picasaweb.google.com/lindsaycyclingphotos









Ik zou zeggen: 'Stay tuned!', want er komen nog heel wat foto's online!!





dinsdag 25 september 2012

Goud

Eindelijk is ze af! Mijn Woutermap van 2011 is eindelijk klaar. Het is de moeilijkste map geweest om te maken en hell yeah ik heb er lang over gedaan, maar nu is ze helemaal af.

Het heeft me veel moeite gekost om eraan te beginnen en tot de maand april ging het goed, maar dan begon het lastigste deel. Alle artikels van mei, juni, juli,... overal werd er nog maar eens de realiteit verteld en ik moest die onder ogen zijn. Er zijn veel dagen geweest dat ik maar 2 artikels kon snijden omdat het gewoon niet lukte. Maar nu ben ik toch wel blij dat ik ze helemaal heb afgemaakt. Ergens geeft het me ook wel enige innerlijke rust. Alles zit nu op z'n plaats en als ik het eens nodig vind, dan kan ik ze altijd eens bovenhalen.
Ik koos voor een goudkleurige map, want Wouter die verdien je gewoon. Jij was de beste voor mij en dat zal altijd zo blijven! Ik weet nog goed dat je vaak veel kritiek kreeg op het 'quickstepforum', maar altijd was ik er om je te verdedigen. Ze moesten eens weten wie er nog op dat forum zat, iedereen ging misschien 2x nagedacht hebben voor ze nog eens begonnen met je te bekritiseren ;)

Deze map lijkt zo een beetje het afsluiten van een fantastische tijd die ik voor altijd in m'n hart zal dragen. Het is kl*te dat er geen vervolg meer zal komen, maar ik ben verdomd blij dat ik je gekend heb!

Always in my heart
Forever and ever WWSpecial

woensdag 19 september 2012

GP Impanis

Wat is het lang geleden dat ik nog zo genoten heb van een wedstrijd. Afgelopen zaterdag is een wedstrijd om nog lang te onthouden! De GP Impanis werd pas voor de 2de maal georganiseerd en zelf was het de eerste keer dat ik ernaar toe ben geweest.

Natuurlijk ging ik niet zomaar gaan kijken, want mijn favoriete ploeg stond aan de start en bovenal deed ook Robert Wagner mee. Gedurende dit seizoen heeft hij toch een speciaal plaatsje in mijn hart gekregen. Ik weet wel wat sommigen onder jullie nu weer zullen denken, maar nee het is niet amoureus bedoeld. Totaal niet! Soms moet je dit gewoon even vermelden, want sommigen (hum hum...) zullen dit weer totaal anders interpreteren.

Ik had vooral een superleuke dag omdat we heel wat passages konden doen en het is altijd leuk om zoveel mogelijk de renners te kunnen zien. De bevoorrading was ook superleuk want er stond geen kat! Wanneer maak je dat nog eens mee :o meestal staan er tientallen mensen langs de weg en ook nog eens zoveel wielerterroristen die crossen om toch maar iets te kunnen oprapen.

Natuurlijk vind ik het ook leuk als je iets kan oprapen, maar als een zot rondcrossen en m'n leven riskeren dat komt er bij mij niet van. Meestal maak ik gewoon foto's en als je geluk hebt zoals ik zaterdag had, dan gooien ze gewoon iets vlak aan u voeten. Maar het leukst van al was dat ik deze foto kon maken ^^

maandag 3 september 2012

Lange tijd afwezig

Wat is het lang geleden dat ik hier nog eens tijd voor kon maken! Het is nogal druk geweest de laatste maanden en met druk bedoel ik dan ook echt druk. Afgelopen schooljaar heb ik bijna voltijds gewerkt in het kleuteronderwijs wat me automatisch minder tijd gaf om naar de koers te gaan kijken.

Ik heb wel redelijk wat wedstrijden bezocht, maar de foto's bekijken of hier een berichtje posten dat kwam er gewoon niet meer van. Hopelijk kan ik mijn achterstand wat wegwerken, want geloof mij... Ik heb een fameuze achterstand opgebouwd. Nog zowat de helft van mijn koersfoto's liggen op mij te wachten om bekeken te worden en ook de koersartikels blijven zich maar opstapelen.

Toch heb ik de afgelopen vakantie 1 map kunnen maken die zo goed als af is, waarschijnlijk ook wel de lastigste map die ik ooit heb moeten maken. Gelukkig ben ik ervan af! Later meer hierover

Nogmaals sorry dat ik jullie, mijn vaste lezers wat in de steek heb gelaten. Ik beloof te proberen om hier regelmatig opnieuw iets neer te pennen!

dinsdag 3 april 2012

Een totale verrassing!

Het is veel te lang geleden dat ik hier nog iets heb geschreven, maar nu moet ik toch meteen iets posten.

De ontgoocheling tijdens de Ronde van Vlaanderen was zo groot. In 1 seconde was het gedaan. Boem pats! Donderslag bij klare hemel! Daar lag hij dan op de grond, de Zwitserse tank, de beer van Bern. Ik had meteen gezien dat het over was. Dit is de eerste keer dat ik Fabian daar zo kwetsbaar zag liggen op het asfalt.

De eindconclusie was: een viervoudige breuk van het sleutelbeen.
Het had natuurlijk veel erger kunnen zijn, maar toch werk je daar een volledige winter naar toe en als fan leef je natuurlijk hard mee. Zowel als het goed en zowel als het slecht gaat.

Maar vandaag was een totale verrassing voor mij! Er was een persconferentie en ik had gewoon gedacht dat er wat meer uitleg zou volgen van Fabian's kant. Hoe gebeurde de val precies? Hoe lang zou hij nu buiten strijd zijn? Wanneer opnieuw beginnen trainen? Wanneer is de eerste competitiewedstrijd voorzien?

Hij had echter veel belangrijker nieuws dat ik totaal niet had kunnen denken: 'Fabian Cancellara wordt voor de 2de maal vader.'
Ik heb zelf al de kans gehad om z'n dochter Giuliana eenmaal te zien en ik moet toegeven dat ze even knap is als haar papa ;)

vrijdag 6 januari 2012

Team RadioshackNissan-Trek

Eindelijk nog eens iets waar ik van genoten heb, de ploegenvoorstelling van 'mijn' nieuw team. Een team dat volgens iedereen het beste van de wielerwereld is.

Voor mij is het in elk geval nog steeds leuk dat al mijn favorieten bij dit team zitten, maar toch zal ik enkele jongens missen. Doorheen een wielerseizoen bouw je toch een soort band op met zo'n team. Hoewel sommige renners het niet laten merken, ze zijn toch steeds blij dat je door weer en wind op de weg staat om te supporteren.

Zoals ik al gezegd heb, zal ik sommige renners wel missen. Want zoals elk jaar komen er ook een heleboel nieuwe gezichten bij. In het begin is dit altijd even wennen, want het is onmogelijk om meteen iedereen te kennen. Die namen zeggen mij natuurlijk meestal iets, maar om daar dan ook een gezicht op te plakken... Al doende leert men, dus ik zal ook opnieuw wat moeten leren.

Vanavond was het vooral leuk om eens al deze nieuwe en bekende gezichten te zien. Sinds lange tijd heb ik iets gehad om naar uit te kijken en stiekem begin ik ook wel een beetje te verlangen naar het nieuwe seizoen. Al is het maar om opnieuw leuke momenten te beleven, want elk jaar zijn er wel enkele momenten die je nooit zal vergeten.