Wat kan wachten lang duren als je zo hard naar iets verlangt. Ondertussen is het al bijna 2 maanden geleden dat ik nog naar de koers ben geweest. Ik moet toegeven dat er veel momenten zijn dat ik er niet naar verlang, maar soms zijn er momenten dat ik het verdomd hard mis. Dan denk ik bij mezelf: 'Zou ik niet eens gewoon richting Oudenaarde trekken? Heel eventjes maar... Gewoon ergens een rustig plekje in Oudenaarde en omstreken zoeken waar ik herinneringen kan ophalen.'
Misschien klinkt dit heel stom, maar ik ben toch van plan om het eens te doen. Gewoon op m'n eentje, niemand die het hoeft te weten, niemand die me stoort, niemand die me ziet, alleen ik en de tijd.
Al is het maar voor even, gewoon weg zijn van de wereld en nergens aan hoeven denken. Gewoon luisteren naar de natuur, zou het niet gewoon zalig zijn. Geen zorgen, niet piekeren, nergens over nadenken,...
...alleen rust...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten