Mei

Wat is het lang geleden dat ik hier nog iets heb neergepend. Zoveel om over te schrijven heb ik dezer dagen immers niet. Het wielerseizoen zit in z'n jaarlijkse winterstop dus zit ook in mijn winterstop.

Tijdens de winterstop verlang ik zo hard naar het laatste weekend van januari, dan is het normaal gezien steeds Velofollies. Het begin van een nieuw wielerjaar voor mij.

Nu is het helemaal anders. Ik verlang niet zo hard als vroeger meer naar de koers, sinds die ene maand dit jaar die ik maar niet over m'n lippen kan krijgen (cfr. daarom dat het beter is voor mezelf om iets neer te pennen als ik eraan moet denken).

Deze tijd van het jaar heb ik zoals gewoonlijk veel tijd om na te denken over het afgelopen jaar. De kerstvakantie is een periode waar ik steeds mijn koersachterstand qua artikels verzamelen wat probeer in te halen omdat ik er anders de tijd niet voor kan vinden. Maar sinds enkele dagen kijk ik niet meer naar de artikels, omdat ik aan die ene maand ben gekomen. Ik weet voor mezelf dat ik er ooit doormoet, maar dat pakketje 'mei' zou ik het liefst zo ver mogelijk wegsteken zodat ik er niet aan hoef te denken. Alleen al omdat ik met m'n neus niet op de feiten zou worden gedrukt, want daar staat het telkens zwart op wit neergeschreven.

Ik besef maar al te goed dat alles realiteit is, maar soms heel even in mijn diepste binnenste denk ik dat dit alles een nachtmerrie is waaruit ik toch eens zou moeten ontwaken. Maar dan zegt mijn verstand dat dit alles toch is gebeurd en dat ik ermee moet leren leven...