Normaal gezien zou ik de volledige koers volgen én waarschijnlijk gingen we veel passages kunnen meepikken, tot ik dinsdagmiddag een telefoontje kreeg. Dat éne telefoontje waar ik zolang op gewacht heb. Eindelijk heb ik werk gevonden in het onderwijs en dit meteen fulltime te beginnen tot 30 juni. Natuurlijk kon ik deze job niet laten liggen en ben ik meteen begonnen met werken in de 2de kleuterklas.
Ik heb maar 1 groot nadeel: 'De koers zal tijdens de weekdagen moeten wijken voor mijn job'. Zelf vind ik dit natuurlijk minder, maar ik heb nog steeds mijn woensdagnamiddag, de weekends en de vakanties!
Ik begon met schrijven over de E3-prijs, dus zal ik nog maar wat verder hierover vertellen. Gisteren ben ik toch nog naar de aankomst geweest. Eerst de sprint op TV kijken om mij daarna snel te begeven tussen de ploegbussen om toch nog enkele plaatjes te schieten van de aankomende renners.
Waarschijnlijk denken jullie nu: 'Waarom enkel naar de aankomst gaan? Is dat nog wel de moeite?'
Ik kan jullie kort en bondig antwoorden: JA!
Ik zag nog Robert Wagner die nog snel 'Hey Lindsay' riep toen hij voorbij reed en aan de bus van Trek zag ik nog Jesse Sergent.
Niets is beter dan werken en toch nog een stukje van je hobby meepikken :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten