De Vlaamse wielerweek bij uitstek, iedere Vlaming (althans de wielerfanaten) leeft een volledig jaar naar deze week toe. Het feest, de geur van renners, de renners opzich en natuurlijk de amusante stem van ene Michel Wuyts kan niet ontbreken. Zet de tv aan en je hoort hem al van verre fluisteren door de boxen. Ondertussen zijn er al 2 wedstrijden van de 3 gereden.
Laten we eens begin met Dé Ronde (die van Vlaanderen wel te verstaan, sommige kunnen verwarren met die van Frankrijk maar het gaat hier weldegelijk over de Heilige Week van het Vlaamse wielrennen). Op voorhand was er 1 topfavoriet genaamd Pippo Pozzato (als je het wielrennen niet volgt, google dan eens op 'Filippo Pozzato', je zal zeker en vast iets vinden, wees gerust). Pippo had een ferm prijskaartje afgegeven met winst in de E3-prijs Vlaanderen en prachtige demonstraties in de Driedaagse van De Panne dus hij kon alleen maar verliezen. Jammergenoeg voor hem gebeurde het ook, hij botste op een ijzersterk quickstepblok. De blauwe brigade had met Tom Boonen, Sylvain Chavanel en Stijn Devolder een prachttrio dat kon gaan voor eindwinst.
Het moet wel lukken dat die laatste daar in slaagde! Ons Volderke koerste iedereen de vernieling in en won met 1minuut voorsprong solo in Meerbeke. Dit klinkt bekend in de oren van velen, want wie finishte vorig jaar ook solo in Meerbeke? Ja hoor, het was die Stijn Devolder.Hij maakte een prachtig zegegebaar, de 2 vingers in de lucht. Hier hoorden veel emoties bij, de emotie van het winnen maar ook emoties van overmacht. Stijn droeg zijn eerste grote zege van het seizoen op aan goede vriend Frederiek Nolf die overleden was te Qatar.
Maar koers is hard en na die pracht solo volgde er opnieuw een koerske op woensdag: Gent-Wevelgem. Geen minuutje werden de renners met rust gelaten, opnieuw moesten ze klaar staan om er ferm in te vliegen én dat in de regen.
Meteen in het begin werd er keihard gekoerst met het gevolg dat de blauwe brigade niet te zien was vooraan in koers. 33 man voorop in de koers en geen enkel blauw mannetje, jammer maar helaas viel het harde verdict: 'Koers gedaan, inpakken en wegwezen naar de aankomst! Natuurlijk mogen we hier de koers niet uit het oog verliezen. Gent-Wevelgem werd in deze regenachtige omstandigheden een harde koers met een verrassende jonge winnaar die als eerste over de streep vloog: 'Dé Noor Edvald Boasson Hagen.' Wie zegt u daar? Knoop deze naam maar goed in de oren: Edvald Boasson Hagen, een piepjong Noors talent dat in de toekomst vast en zeker nog van zich laat horen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten