Wanhopen staat niet in het woordenboek van Bjarne Riis en zo bleef Team Saxobank geloven tot het einde en zoals de mensen zeggen: geduld wordt beloond!
Na een ongelukkige val van Fränk Schleck in de Amstel Gold Race kwam alle druk op de schouders terecht van jongere broer Andy Schleck. Na deze emotionele tegenslag herpakte de youngster zich met een prachtige 2de plaats in de Waalse pijl. Hij dankte de ploegmaats en groette broer Fränk die in zijn zetel lag te kijken naar de tv. Hij moest immers herstellen van een doodsmak waar hij enkel een hersenschudding aan over hield. Helaas telt 2de niet in een koers, alleen dat hoogste schavotje telt. Maar life goes on en een paar dagjes na de Waalse Pijl staat de laatste koers van het voorseizoen op het programma: Luik-Bastenaken-Luik.
Amper een weekje na zijn doodsmak in de Amstel stond Schleck senior al aan de start van La Liège. Jongere broer Andy moest het wel waarmaken voor de ploeg, dat Fränk aan de start stond was een mirakel maar het kopmanschap was nog niet voor hem want na zo'n val ben je top of flop. Natuurlijk stond onze 'kleine' er niet alleen voor want met Karsten Kroon, Alexandr Kolobnev en Nicki Sørensen had hij enkele luxeknechten bij zich. Fränk Schleck was enigsins een groot vraagteken... Later bleek dat hij echter TOP was!
Het breekpunt van de koers was op de nieuwste helling van het parcours waar vorig jaar ook de beslissing viel: La Roche aux Faucons. Andy reed, van aan de voet, in 1 ruk naar Philippe Gilbert toe en op de top en in de afdaling kletste hij er de Phil meteen af. Met nog 20km te gaan was het 1 tegen allen. Alle favorieten keken naar elkaar. Meter per meter, seconde per seconde reed Schleck junior weg van de rest. 10 seconden werden er al snel 30 en die 30 al gauw één minuut! Vanaf dat moment begon de grote paniek in de achtervolgende groep met alle favorieten. Massaal kwamen er aanvallen vanuit alle mogelijk hoeken en kanten maar Saxo speelde het ploegenspel fantastisch. Een superieure Fränk Schleck haalde iedereen terug en beschermde zo de vlucht van zijn broer en beste vriend Andy. Op 2km van de streep was hij al zeker dat Andy het zou halen.
Intussen bleef die jongste maar trappen en trappen. Slechts op 400m van de streep begon hij te genieten van zijn solovlucht. Met de armen in de lucht reed hij over de streep te Ans tussen de tientallen Luxemburgse vlaggen. Na de aankomst viel hij in de armen van verzorgster Lina en werd hij weggeleid naar het beroemde 'tentje'. Vlug vlug verfrissen en de eerste emoties verwerken om dan te wachten op grote broer Fränk die 1min30 later over de streep bolde met een smile tot achter zijn oren op het gezicht. Hij ook vlug naar het tentje waar iedereen hem opwachtte. De knuffels en tranen vloeiden over zijn gezicht. Emoties alom want The Schleck brothers hadden de voor hen mooiste klassieker samen gewonnen. Na het podium en de andere verplichtingen (interviews etc) barstte er een feestje los te Ans met de broertjes Schleck op kop!
Koers draait volop rond deze laatste zinnen: emoties en een prachtige koers met een fantastische winnaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten