De voorbije weken zijn niet steeds even gemakkelijk verlopen. Deze periode zat ik vaak in een serieuze put waar ik maar moeilijk kon uitklimmen. Maar steeds moest ik ook denken aan al die leuke momenten die ik met je beleefde. Zoals in 2007, één van m'n eerste koersen die ik deed om jouw speciaal te zien. Ik moest m'n allerliefste zus aansporen en serieus de oren van haar kop zagen om toch naar Westrozebeke te komen. Het weer was in het begin fantastisch, maar plots begon het te stortregenen. Wat heeft ze mij toen verweten dat ik perse naar jou wou komen zien en al was ik een verzopen waterkieken zoals we hier zeggen, ik bleef in de plensende regen staan om u vooruit te schreeuwen.
Of tijdens de enecotour van 2007. Je was in Knokke zo pissed omdat je verloren had van Cavendish en ik was zo verdomd boos dat mijn ouders niet naar Terneuzen wilden rijden, zodat ik je nog eens kon zien. Want geef nu toe, Nederland is toch niet ver rijden van Westende? Nog meer werd ik kwaad op hen toen jij notabene die etappe won :o ! Maar op hetzelfde moment was ik zo blij omdat jij gewonnen had. Zo'n prachtige en fantastische sprint dat je toen hebt gereden.
Toen ik je het jaar erop voor het eerst 'persoonlijk' ontmoette op Velofollies moest je zo lachen. Diezelfde glimlach zag ik telkens opnieuw op je gezicht verschijnen. Je was altijd vrolijk, het zonnetje in huis. Ik ben zo blij dat ik je heb gekend, maar tegelijk besef ik ook dat jij er nu niet meer bent. Ik mis je nog elke dag en denk ook de hele tijd aan je. Ik vind het vreselijk nu jij er niet meer bent.
Vrijdag ga ik naar de Ster Elektrotoer, jij hebt daar in 2007 ook gewonnen hé ;) Ik ben dat nog niet vergeten hóór, zo'n millimeterspurt. Wel 5 minuten moest de jury beraadslagen om uiteindelijk te beslissen dat jij won!
Zie je wel dat alles mij aan jou doet herinneren. Je kon altijd op de één of andere manier je stempel drukken op een koers. Ik kan nog zovele leuke momenten neerschrijven, maar 1 ding zal nooit veranderen: 'Jij bent er niet meer en niets of niemand kan daar iets aan veranderen'.
Ik zou het soms gewoon willen uitschreeuwen als ik iedereen bezig hoor over die fatale val. Die mensen hebben u godver nooit gekend en nu gaan ze plots zielig beginnen doen. Dat wil ik het gewoon uitschreeuwen: 'ZWIJG! Jullie weten begot niet waarover ge bezig zijt!'
Wouter, je hebt een diepe indruk op iedereen nagelaten. Veel mensen hebben je graag gezien en ik durf toegeven dat ik je ook graag zie. Natuurlijk op een vriendschappelijke manier, want sommigen zouden dit weer verkeerd kunnen opvatten. Jij weet waarschijnlijk wel over wie ik het heb... Nog steeds valt het verlies me zwaar, vooral nu ik me nergens nog op hoef te concentreren. De voorbije dagen heb ik veel tijd gehad om te denken en steeds kwam ik bij jou terecht. Ik zal je nooit kunnen vergeten, want altijd is er wel iets dat me doet denken aan jou.
Ik heb het al meermaals gezegd en zal het waarschijnlijk nog vaak zeggen: 'WW_SPECIAL, forever and ever!'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten