Eindelijk

Gisteren was hard en dat is het nog altijd, maar vandaag is een nieuwe dag. Het leven gaat voort, maar dit zal toch weer tijd vragen tot alle wonden geheeld zijn...


Maar zoals ik al in mijn intro schreef, vandaag is een nieuwe dag en we staan aan de vooravond van het nieuwe wielerseizoen dat start op Belgische bodem. Morgen is het dan eindelijk zover, de dag waar ik zo'n 5 maanden naar uitgekeken heb.

Het Belgische wielerseizoen gaat traditioneel van start met 'Omloop het Nieuwsblad'. Ik heb echt elke dag sinds mijn laatste wedstrijd verlangd tot het opnieuw zou beginnen. Al zo'n goede maand op voorhand begon ik met plannen en uiteindelijk gingen we deze week onze eigen 'verkenning' van het parcours doen. Het is voor ons namelijk belangrijk om te weten waar er wegenwerken etc... zijn, want morgen kunnen we omleidingen missen als kiespijn! Wij moeten perfect ons schema kunnen volgen, anders rijden we ergens blok of hebben we kans om de renners te missen.

Ik zal echter toch met een dubbel gevoel morgen uit mijn bed stappen, want dit is nu ook al zo net voor ik in mijn bedje kruip. Eindelijk zal ik iedereen terug zien, maar er zullen ook enkele renners ontbreken en dat zal voor een leeg gevoel zorgen.

Natuurlijk weet ik ook wel als ik morgen op het Sint-Pietersplein sta dat ik weer op zal gaan in het wielergebeuren. Het is echt moeilijk te beschrijven wat het wielrennen de afgelopen jaren in mijn leven heeft betekend. Soms denk ik zelfs bij mezelf: 'Wat zou er met mij gebeuren als de koers plots zou wegvallen? Wat als ik de koers niet had?'
Dit klinkt waarschijnlijk heel dom, maar soms sta ik hier wel eens bij stil. Ik kan mij gewoon geen leven meer voorstellen zonder de koers!

Nuja, genoeg gezeverd. Tijd om mijn laptop af te sluiten en in het beddeke te kruipen, want morgen gaat het wekkertje al om 6u45 rinkelen!